روش های حسابرسی بخش سوم

روش های حسابرسی بخش سوم

در ادامه بخش دوم روش های حسابرسی، بخش سوم عبارت است از:

۵.محاسبه مجدد

تکنیک محاسبه مجدد در عین حال ساده ترین و قاطع ترین روش حسابرسی در موارد محاسباتی است.

اگر حسابرس برای اطمینان یافتن از صحت یک محاسبه یا یک جمع دفتر عمل ریاضی مربوطه را خود تکرار کند جوابی که به دست خواهد آورد، به هرحال كاملاً قاطع خواهد بود و به عنوان یک مدرک حسابرسی کافی و کامل است.

بایـد توجه داشت که در هر حسابرسی به مقدار بسیار زیادی از این روش استفاده می شود.

چه تنها راه تایید صحت جمع دفاتر و صحت محاسبات مختلف از قبیل استهلاک،پاداش کارکنان ،کارمزد بانکی و غیره تکرار محاسبات مربوطه توسط خود حسابرس می باشد.

به همین علت این تکنیک،حائز نهایت اهمیت است و اگر چه اجرای آن اکثراً به کارمندان مبتدی و کاراموز سپرده میشود. ولی باید منتهای دقت در آن به عمل آید.

اتفاقاً بسیاری از افراد از اهمیت واقعی این روش غافل میمانند و چه بسا یک کارمند حسابرسی بی تجربه ممکن است تصور کند جمع زدن دفاتر و یا کارت های حساب چندان ضرورت ندارد .

و این طور استدلال نماید که کمتر کسی در جمع ارقام اشتباه می کند و به علاوه اگر اشتباه کنند دفاتر موازنه نخواهد کرد.

گاه که چنین کارمندی بـا یک جمع که روی نوار ماشین حساب انجام گرفته و نوار نیز نگاهداری و به حسابرسی ارائه شده است روبرو میشود در چنین حالت تکرار جمع را توسط خود کاری عبث و بی مورد می پندارند.

ولی هر کس با ماشین حساب کار کرده باشد به خوبی میداند که به سهولت ممکن است نوارهای تقلبی از آن بیرون آورد.

به علاوه آنکه ارتکاب اشتباهات عمدی حتی در یک جمع ساده از طرف یک عضو متقلب و یا کسانی که مرتکب حساب سازی میشوند چندان بعید به نظر نمیرسد.

البته بايد توجه داشت که به کار بردن روش محاسبه مجدد فقط صحت محاسبات انجام شده را از لحاظ ریاضی نشان خواهد داد و دلیلی بر صحت مبانی به کار رفته در محاسبه نمی باشد.

برای مثال اگر حسابرس برای اطمینان یافتن از صحت ذخیره استهلاک محاسبات مربوطه را مجدداً کنترل میکند.

این عمل به تنهایی دلیل و مدرکی برای تأیید صحت ذخیره استهلاک نخواهد بود و حسابرس باید علاوه بر این کار مبانی محاسبه یعنی قیمت تمام شده روش استهلاک عمر مفید دارایی مربوطه و غیره را از طریق دیگر مورد رسیدگی قرار دهد.

۶.پرس و جو

به طوری که گفته شد یکی از دلایل و مدارک حسابرسی اظهارات رسمی یا غیر رسمی مقامات دستگاه مورد رسیدگی است.

روشی که برای به دست آوردن این نوع دلیل و مدرک به کار میرود به عبارت خیلی ساده پرسش و استفسار از مقامات مربوطه است

در طی هر حسابرسی موارد متعددی پیش میآید که حقیقت یک امر از روی مدارک و اسناد مربوطه به آن معلوم نمیشود و حسابرس برای اطمینان یافتن از صحت معامله مورد نظر چاره ای جز توضیح خواهی و استفسار از مقامات یا کارکنان مسئول ندارند.

اجرای صحیح این روش در عمل چندان ساده نیست چون لازمه امر آن است که حسابرس تحت سؤال درست و به موردی عنوان کرده و سپس بتواند پاسخ دریافتی را به نحو صحیح بسنجد.

به علاوه هر پاسخ به تنهایی گویای حقایق زیادی نیست،بلکه مجموعه چندین سؤال مرتبط و حساب شده و پاسخ به آنهاست که ممکن است حقیقت یک امر را برای حسابرس روشن نماید.

البته در هر مورد نکته بسیار مهم آن است که سؤالات از چه شخصی به عمل آید و حالت و شرایط موجود و محل مذاکره چه باشد.

هیچ چیز در حسابرسی بدتر از طرح نمودن سؤالات بی مورد یا سطحی،نیست .

چه نه تنها پاسخ به آنها کمکی از لحاظ به دست آوردن دلایل و مدارک معتبر حسابرسی نمی کند بلکه طرف سؤال را متوجه بی اطلاعی و یا بی دقتی حسابرس نموده و چه بسا از آن پس اصولاً حسابرس را با جواب های بالا یا غیر دقیق به سؤالات وی از سر خود باز کند

در بسیاری از موارد پرسش و پاسخ حسابرس و مقامات مربوطه مؤسسه مورد رسیدگی به طور غیر رسمی و معمول انجام میگیرد.

ولی در مواردی که حسابرس سؤالات مهمی دارد بهتر است به جلسه یک حالت جدی بدهد.

و مثلاً با تعیین وقت قبلی و در محل مناسبی مصاحبه را انجام دهد و در صورت لزوم سؤالات خود را قبلاً طرح ریزی کرده و روی کاغذ یادداشت کند و از پاسخ های داده شده نیز به همین صورت یادداشت بردارد.

گاه ممکن است حسابرسی درخواست کند که پاسخ های مذکور در طی نامه ای به صورت کتبی و رسمی به او داده شود و یا آنکه عین سؤالات و پاسخ های داده شده به صورت صورتجلسه تهیه و از طرف افراد مربوطه امضا شود.

این ها همه با جدی تر تلقی شدن سؤالات و پاسخ ها کمک میکند و اطلاعات به دست آمده اعتبار و اهمیت بیشتری خواهند داشت.