چگونه حسابرسی از فساد جلوگیری می کند؟

چگونه حسابرسی از فساد جلوگیری می کند؟

جلوگیری از فساد با حسابرسی،چارچوب مدیریت ریسک کوزو (۲۰۰۴) بر مدیریت چهار نوع اصلی ریسک تمرکز دارد:

ریسک استراتژی (راهبردی)، ریسک عملیاتی،ریسک رعایت (تطبیق) و ریسک گزارشگری،ریسک تطبیق،ریسکی است که یک شرکت از قوانین و مقررات پیروی ننماید.

با عنایت به آن که فساد یک نوع عمل غیرقانونی است.

از واحدهای تجاری انتظار میرود.

تا با به کارگیری اقدامات لازم،آن را مدیریت نمایند.

مدیریت این قبیل ریسک ها شامل تعیین حوزه های فسادزا،ارزیابی احتمال و تعیین آثار آن استقرار و به کارگیری کنترل های داخلی لازم به منظور پیشگیری از فساد است.

به طور کلی وجود سیاست های روشن و مشخص شرکت در مورد فساد استقرار و طراحی کنترل های داخلی اساسی است.

که انواع مختلف فساد را مشخص میکند.

برای همه ی انواع فساد عملیات استقرار پایگاه های خبررسان یک کنترل مهم تلقی می گردد.

زیرا به همگان این امکان را می دهد که موارد مشکوک به فساد یا فسادهای انجام شده را گزارش نمایند.

علاوه بر این،رشوه در شرکت های خریدار (متقاضی)از طریق مستندسازی مناسب تمام مراحل خرید و تفکیک مناسب وظایف مربوط به مراحل خرید شامل:صدور مجوز خرید،خرید،دریافت کالا و پرداخت از بین می رود.

معمولا برای جلوگیری از تضاد منافع و رشوه فروشندگان از پیش تعیین و تائید اعتبار یابی می شوند و ملزم به پذیرش شرط حق حسابرسی توسط خریدار هستند.

از پیش تعیین نمودن (تائید) فروشندگان همچنین یک کنترل اولیه برای مناقصه است که با نظارت سیستماتیک بر قیمت ها تغییر در سفارش ها و یا روندها در فرآیند مناقصه همراه است.

در مقوله ی فساد سیاسی همچون پارتی بازی و تبعیض نیز از طریق اطمینان در پیاده سازی سیاست های شفاف و عینی برای ارزیابی عملکرد فردی و از طریق تفکیک وظایف (ارزیابی عملکرد) از مذاکره برای پاداش جلوگیری میشود.

در حالی که استقرار چارچوب معمول حاکمیت شرکتی وظیفه مدیریت است.

که کنترل های داخلی را بر اساس سیاست های هیات مدیره مستقر نماید.

اما در عمل ممکن است این مهم صورت نگیرد.

درنتیجه، نظارت مستقل از کنترل های داخلی موردنیاز است.

تا اطمینان حاصل شود که سیاست های مزبور مدنظر قرار گرفته و اجرا میشوند.

یعنی کنترل های داخلی بر اساس سیاست ها، ایجاد شده و اجرا میشود.

تا از بروز فساد جلوگیری به عمل آورند.

بدون انجام چنین نظارتی هر سیاستی برای جلوگیری از فساد اثر کمی خواهد داشت.

نظارت بر سیستم های کنترل داخلی یکی از وظایف اصلی واحد حسابرسی داخلی است (ردینگ و همکاران ۲۰۱۳؛ اسپیرا و پیج ۲۰۰۳) در نتیجه وجود یک واحد حسابرسی داخلی یکی از مکانیزم های مهم و اساسی در جلوگیری از فساد است.

تمرکز حسابرسی داخلی بر فساد نیز اهمیت دارد چراکه ممکن است مدیریت درگیر عمده فساد ها باشند.

مدیریت اغلب در جایگاهی قرار دارد که میتواند از کنترل های داخلی (طراحی شده برای جلوگیری از فساد و سایر انواع تقلب) تخطی نماید؛ بنابراین کنترل های داخلی ویژه ای که بتواند مانع تخطی مدیریت شود موردنیاز است (آیفک ۱۹۹۹).