روش های حسابرسی بخش پنجم

روش های حسابرسی بخش پنجم

در ادامه بخش چهارم روش های حسابرسی بخش پنجم عبارت است از:

۱۱. تطبيق اطلاعات مربوط به یکدیگر

مکانیزم دفترداری دو طرفه که امروزه در اکثریت قریب به اتفاق سیستم های حسابداری به کار میرود،طوری است که بیشتر اطلاعات مندرج در دفاتر با یکدیگر ارتباط مستقیم دارند.

البته بسیاری از این ارتباطات بتدریج که فعل و انفعالات حسابداری متراکم می شود در سیستم گم میشوند.

ولی بعضی از آنها را همیشه میتوان به سادگی بازیافت.

برای مثال بین هزینه پیش پرداخت شده همیشه رابطه واضحی وجود دارد.

و یا بین هزینه بهره و کارمزد بانکی با مبالغ اعتبار در حساب جاری بانک و سفته ها و بروات پرداختی اکثراً رابطه قابل توجهى وجود دارد.

از وجود این ارتباطات میتوان در حسابرسی برای تأیید بعضی اطلاعات استفاده کرد.

روشی که برای این امر مورد استفاده قرار می گیرد اصطلاحاً تطبیق دادن خوانده می شود.

بدین معنی که حسابرس اطلاعاتی را که باید با یکدیگر مربوط باشند از طریق مراجعه به حساب های مربوطه تطبیق میدهد.

برای مثال هزینه و پیش پرداخت در مثال بالا را می توان طی صورت حسابی تطبیق داد.

یا مثلاً با تجزیه حساب هزینه بهره و ربط دادن هر یک از اقلام مربوط به اعتبارات یا سفته ها و بروات پرداختی میتوان اطمینان یافت که کلیه اقلام هزینه بهره به حساب گرفته شده و بالعکس در صورتی که رقم بهره ای وجود دارد که در مقابل آن اعتبار یا وام یا سفته و برات پرداختی وجود ندارد.

میتوان دریافت که احتمالاً یکی از این اقلام در حساب مربوط به خود ثبت نشده است.

بنابراین در این خصوص رسیدگی های بیشتری به عمل خواهد آمد.

تطبیق اطلاعات مربوط به یکدیگر در موارد متعددی قابل استفاده است.

مثلا برای اطمینان یافتن از صحت رقم فروش در صورتی که محصولات مشخص با قیمت معینی به فروش رسیده باشد.

میتوان جمع تعداد را جداگانه در قسمت های مربوطه ضرب کرده و حاصل را با رقم کل فروش در دفاتر تطبیق داد.

یا برای تایید آنکه کلیه اقلام فروش در دفاتر به ثبت رسیده است.

میتوان اقلام صادره از انبار را با توجه به قیمت های فروش ارزیابی کرده و نتیجه را با رقم مندرج در دفاتر تطبیق داد.

بهرحال به طوری که در ترم بعد در مباحث حسابرسی معاملات و اثبات اقلام تر از نامه ملاحظه خواهد شد.

روش تطبیق در موارد بسیار متعددی به کار میرود.